Hayır diyemeyenlerden misiniz?

Telefon çalıyor, açıyorsunuz. Zaten çalıştığınız bankadan birisi, size ihtiyacınız olmayan bir krediyi satmaya çalışıyor. Karşı tarafı direkt olarak tanımasanız da, sizden ricada bulunduğu için dinlemeye başlıyorsunuz. Rica: 2,3 dakikanızı alabilir miyim? Cevabınız dinliyorum ise, işiniz gerçekten zor. Karşı taraftaki ne kadar uzun konuşursa, o kadar da zorlaşıyor. Defalarca benzeri durumda kaldım.

Sonunda almasak bile, ki bir çok kişinin bu şekilde ikna olduğunu gördüm, kaybımız var: Yaşanan stres (hayır diyememe süreci), diğeri de harcanan zaman.

Halbuki ,görüşmenin başından söyleyeceğimiz "Kesinlikle ilgilenmiyorum" gibi basit ama doğru/gerçek bir cümle kendimizi borçlu hissetmeden bizi bu durumdan kurtabiliyor.

Robert Cialdini'nin Influence kitabı ikna konusunda çok iyi bir referans.

10.05.2005

 

Yorumlar


ben hayır diyebilenlerdenim.
çünkü gerçekten sinir bozuyorlar. geçenlerde çalıştığım banka (sadece kredi kartını kullanıyorum)dan müşteri temsilcisi beni aradı. özel sağlık sigortası ve çilingir hizmeti için aylık sanırım 35 YTL ödemem yeterliymiş. ben de bunun üzerine aradığına pişman ettim :D.
nasıl mı?
üye mağazalarının en büyüğü sayılan bir giyim mağazasından yıllardır bankalarına ait kartla alışveriş ettiğimi ancak bu güne kadar bir çorap bile hediye etmediklerini söyledim. yanıt : kem küm. ama satışa geldimi çeneler düşüyor.

ewet benim de en büyük sevincim bu. yıllardır aynı mağazalardan aynı kartları kullanarak alışveriş yaparım. ancak henüz bir hediye gelmedi. anahtar kartım var ancak 1 kerede 750 milyon alışveriş yaparsam %20 indirim varmış. hah-hah-hah. bir kerede 750 milyonluk alışveriş neden yapayım ki. üstelik her ay 1 takım elbise alsam yılda 3600 YTL yapar. ki fazlasını alıyorum.

kısacası müşteri memnuniyeti için arada bir hediye verseler iyi olur. mutlaka benden daha fazla alışveriş yapanlar da var. ancak ben kendi adıma ödüllendirilmek istiyorum.

yazan: meltem | 10.05.2005

emeklilik paketi satmak isteyen yapı kredi'ye doğrudan hayır, ilgilenmiyorum cevabı üzerine kadın bana "neden" diye sordu.

çok saçmaydı, ilgilenmiyorum, özel emeklilik konsept olarak karşı olduğum bir kavram dedim.

"o zaman şirketinize gelip çalışma arkadaşlarınıza tanıtım yapabilir miyim" diye sordu.

ben de çevremdekilerin özel emeklilik paketi almalarına da karşıyım dedim.

işimiz gücümüz yok, tartıştık saçma bir konu için. neden ikna etmeye çalışıyorsun ki? ayrıca ben hiçbir şekilde yapı kredi müşterisi değilim, telefonumu nasıl buldunuz (iş telefonu) ve bu yaptıkları spam değil mi?

bence bu konuyu ayrıca bir makale olarak yazmalısınız.

yazan: Levent Bali | 10.05.2005

Hayatımda benimle hiç tanışamayacak, telefonu kapattıktan sonra konuşmalarımızı hatırlamayacak bir insana hayırdemek, gerekirse kırmak, utandırmak, bağırmak, ona karşı rezil olmak... beni borçlu gibi hissttirmez

Tabiiki hoş görülüyüm :)Telefonla arıyan elemanlar para kazanmaya çalıştıkları için rahatsız ediyor olmalılar...

yazan: Hasancan Özdenli | 10.05.2005

Ben de eskiden tamamiyle sizin durumunuzdaydım. İki-üç dakika boyunca emek verip hayatını bu işle kazanan bir insanı kırmamak adına, çok mahcup bir şekilde hayır diyebiliyorduk ve hatta bazen çok gereksiz paralar bile ödemek zorunda kaldım. Ama bir yerden sonra o kadar çok bu tip telefonlara maruz kalıyoruz ki artık, o kadar anlatımdan sonra bile teşekkür ederim bilgilendirmeniz için ama artık ilgilenmiyorum demeliyiz.
Ama bazen de kurtulmak için ilgileneceğini düşündüğünüz bir arkadaşınız varsa telefonunu alabilir miyiz sorusuyla karşı karşıya kalıyoruz ve birini söylemek zorunda kalıyoruz ki gerçekten pişman oluyorum bu duruma..

yazan: primxl | 27.05.2008

 

Lütfen yorum yazın