Oyun teorisi
İzlediğim en güzel filmlerden birisi, "Beautiful Mind". Filmin John Nash'in oyun teorisini anlattığı sahne:
Eğer hepimiz sarışını tavlamaya çalışırsak, birbirimizi engelleriz ve hiçbirimiz onu tavlayamayız. Ve sonra gidip sarışının arkadaşlarını tavlamaya çalışırız. Fakat yine başaramyız çünkü kimse 2. tercih olmaktan hoşlanmaz.
Peki hiçbirimiz sarışının peşinden gitmezsek? Birbirimizin yoluna çıkmayız, diğer kızların onurunu kırmamış oluruz. Kazanmamızın tek yolu bu. Hepimizin kız tavlamasının tek yolu bu.
Seçim: Ya herkesin yaptığını yaparak (aynı hedefler, aynı yöntemler, aynı reklam mecraları...) kendimizi büyük bir rekabetin içinde bulmak ya da farklı olmak...
4.07.2006
sarışın kız, hedef ise ve bizlerde -diğerleri gibi- hedefin peşinde koşarken hem hedefimizi hem rakiplerimizi aynı anda kontrol altında tutabiliyor ve güncel kalabiliyorsak; aksi durumlarda hedeften ve hedef kitleyi etkileyen etkenlerden haberdar olamadığımız için hedef/rakip ölçümlemesini doğru yapamadığımızdan hayali hedefler ve hayali rakipler ile uğraşıyor olmayacak mıyız? yani oyunun dışında kalıp (sobelenip), ebe'ye küsüp kendi köşemizde hayal kurmayacak mıyız? oyun teorisi güzeldir; genelde insanların söylediklerine değil, söylemediklerine bakmalıyız ki, oyunu gerçekten damarlarımızda hissederek oynayabilelim...