Maraton mu, 100 metre mi?
Japon'ların Kaizen yaklaşımı (sürekli iyileşim) beni hiçbir zaman heyecanlandırmamıştır. Fakat etrafınıza bakın, iyileştirme olmadığı için ne kadar çok zaman kaybediyoruz.
Şu tablo size yabancı mı? Problemle karşılaşıyoruz, problemi kabul edip, problemle yaşamayı öğreniyoruz. Problem devam etse de bir şekilde devam ediyoruz. İşi bitiriyoruz ve "Oh" çekiyoruz. Ta ki bir dahaki sefere kadar.
Hiçbir istatistiki dayanağım olmadan idda edebilirim ki, problemlerin %50'den fazlası, ilk kez karşımıza çıkmıyor. Bizim olmasa da firmanın içerisindeki diğer çalışanların sürekli karşılaştığı problemler.
Hep karşılaştığımız ikilem: Problemi çözmeye çalışmak mı, işi tamamlamak mı?
Cevap yine bir soruda saklı: 100metre mi, maraton mu koşuyorsunuz?
15.01.2007
İşin bir başka yönü de "işleyişi iyileştirmek" adına giriştiğiniz çabalar, kolaylıkla "zaman kaybı" veye "kendini gösterme çabası" olarak algılanabiliyor.
Çünkü "Problemle karşılaşıyoruz, problemi kabul edip, problemle yaşamayı öğreniyoruz. Problem devam etse de bir şekilde devam ediyoruz. İşi bitiriyoruz ve "Oh" çekiyoruz. Ta ki bir dahaki sefere kadar. " gerçekten bir yaşam biçimi bir çoğumuz için..
NORMAL'i bu şekil yani:)