Farketing

Harika bir tespit ve anlatımı olmuş.
Oğlumu yetiştirmeye çalışırken en çok bunlara dikkat etmeye çalışıyorum. Ancak bir kaç sene sonra sanırım mevcut çarkların içine gireceğiz.
Kabahat hep bizim ve bizim olacak!

Sorun tamamen yaşın getirdiği düşünceler ile alakalı.

5 yaşındaki bir çocuğun tek düşüncesi, nasıl hoş vakit geçireceğidir. Çizerek eğleniyorsa çizer. Şarkı söylemek isterse söyler.

15 yaşındaki bir genç ise, öncelikle arkadaşlarına ve çevresine rezil olmamayı düşünür. Bu yüzden eğer gerçekten iyi çizemiyorsa veya güzel bir sesi yoksa, hiç çizmemeyi veya şarkı söylememeyi tercih eder.

15 yaşın bir ses değişimi dönemi olduğunu da unutmamak lazım.

Yani sorun eğitim sisteminde değil. 15 yaşında fazla düşünmeden resim yapan veya şarkı söyleyen biri zaten o alanlarda yetenekli demektir ki, eğer eğitim sisteminde bir eksiklik varsa bu, gençlerin doğru yönlendirilmesi aşamasındadır.

Yaşın getirdiği sorumluluklar ve toplum baskıları düşünce gücünü sınırlayıp kalıplara sığdırıyor. "Sen artık büyüdün..." ile başlayan cümleler serbest düşünmeyi ve karar vermeyi engelliyor. Ah hele birde bayansan işte yandın o zaman herşey yasak...

Bence bu egitim sisteminin sucundan ziyade kacinilmaz bir surec.
Buyudukce eksiliriz de aslinda.Ogrendikce kaybederiz de, biriktirdikce fakirlesiriz de...
Muhtesem sanat eserlerinin cogunda olaganustu bir basitlik, yalinlik da vardir, adeta cocukcasina.