Farketing

Şimdi buna "Katılıyorum" demek bile az gelir :)
Harika bir yazı, harika bir şekilde, harika çocuklarımızı anlatmışsın.
Ne diyeyim :)
MUHTEŞEM

o yaştaki enerji 35 yaşında olsa yaparız belki ;)

süper ötesi bişi..

DÜZELTME: Yazıyı ben yazmışım gibi algılanmış sanırım. Referans linki koyamadığımdan olacak (şimdi koydum).

Bu yazı bana çok ibretlik göründü. Kronik meşguliyet hastalığına yakalanmış olduğum endişelerimi biraz olsun azalttı. Yazınızı paylaşmak istedim ve ben de blogumda yazınıza ve esas kaynağa bağlantılar vererek bir yazı yayınladım.

Ya ben ki çok iyimser, mutlu biriyim falan. Ama yine de bi gariplik var sanki bu hesapta :)

Keşke herkes çocuk kalabilse... bir çocuğun yapmış olduğunuz işi yaptığını düşünsenize..mesela bi reklamcı :) işini eğlenceli hale getirmek için neler yapardı.. ne iş yaparsak yapalım severek içine çocukça eğlence katarak yaparsak sanırım daha mutlu olucaaz :)
kesinlikle yazıya katılıyorum..
stres altında bile olsak çocuk ruhuna sahip olmaya çalışmalıyııız
sevgiler

Yazının anafikrine katılmakla birlikte, sanki çocukların hedeflerinin olmadığını buna karşın büyüklerin ise hep hedeflerle yaşadığını unutmamalı diye düşünüyorum.

Herşey plan yaparken aynı bunun gibi saati saatine gözükür fakat yapmaya kalkınca aradaki geçiş süreleri toplamı 2-3 saati bulur ve sürekli yeni fikirler arayışında olunduğu için genelde plandaki saatler kayar veya kaybolur. Çocukların öyle bir dertleri olmadığı için herşey planlandığı gibi gitmesi daha kolay oluyor. Biraz mazeret gibi oldu ama...

oooooo